Nurse practitioner Keetie Kremers:

“Patiënten krijgen bij ons veel persoonlijke aandacht!”

Keetie Kremers is één van de twee nurse practitioners bij de orthopedie van het Canisius Wilhelmina Ziekenhuis te Nijmegen. Als nurse practitioner is zij volledig gekwalificeerd om lichte medische taken van de orthopeed over te nemen. Dat leidt tot veel tijdwinst, die bij het CWZ omgezet wordt in meer aandacht voor de patiënt en aanzienlijke kwaliteitsverbetering van het hele traject, van diagnosestelling naar operatie tot revalidatie en nazorg.
Keetie werkt sinds 2002 in het CWZ. Na een intensieve studie van twee jaar werd ze in 2004 nurse practitioner. De éérste in Nederland in de orthopedie. Keetie: “Voor patiënten is de term ‘nurse practitioner’ nogal onduidelijk en verwarrend. Sommigen noemen me dokter, anderen zuster. Ik zeg altijd: noem me maar Keetie.”

Welke licht medische taken neem je over van de orthopeed?

“Na de diagnosestelling, die altijd door een orthopeed gedaan wordt, bereid ik de patiënten voor op de operatie. We vertellen ze alles wat ze willen en moeten weten voor de opname.

Na de operatie zien we ze klinisch op het zaalbezoek. We zijn dus ook hun zaalarts. We vragen of en waar ze pijn hebben en hoeveel. Elke pijnklacht nemen we natuurlijk serieus en bespreken we met de orthopeed. Maar we zijn er ook voor een gezellig praatje. Of als ze een klacht over een aspect van de behandeling hebben. Die nemen wij mee om de kwaliteit van het traject te verbeteren.

Alles wat wij horen van de patiënt nemen wij door met de orthopeed. Tussen ons is veel communicatie en terugkoppeling. Bij het zaalbezoek loopt er sowieso altijd een orthopeed mee. Maar terwijl wij een groot deel van de directe patiëntenzorg overnemen, kan de orthopeed weer nieuwe patiënten zien. Daardoor kunnen wij veel mensen helpen.”

Jullie werken, met andere woorden, samen als team?

“Absoluut. Alhoewel ik niet officieel in de maatschap zit, voelt het wel zo. Dat is de kracht van de zorgeenheid orthopedie in het CWZ. Er wordt naar ons als nurse practitioners geluisterd. We worden bij alles betrokken en serieus genomen. En we hebben écht invloed op zowel de behandeling van de patiënt als het beleid op de afdeling.

Sterker: kwaliteitsverbetering is juist iets van de nurse practitioners. Door ons intensieve contact met de patiënt signaleren we heel makkelijk dingen die niet goed gaan. Wij hebben ook de tijd om die signalen om te zetten in voorstellen of projecten die de kwaliteit ten goede komen. Dat heeft al geleid tot meer aandacht en (dus) betere patiëntbegeleiding. Patiënten zeggen ook vaak dat ze vinden dat alles hier zo goed geregeld is. Dat is een dik compliment voor ons.”

Welke voorstellen of projecten hebben al geleid tot voordeel voor de patiënt?

“Ons groepsrevalidatie-project. In dit project worden patiënten in een groepje geplaatst. Dit groepje wordt op dezelfde dag geopereerd en revalideert samen. Wij merken dat patiënten dat gezellig vinden, én ze herstellen vaak ook sneller. Ze trekken zich aan elkaar op. Er ontstaat iets van competitiedrang!

Daarnaast zijn wij op werkdagen direct telefonisch bereikbaar voor alle vragen van de patiënt voor én na de operatie. Wij merken dat patiënten dat ontzettend waarderen. En ze maken er ook veelvuldig gebruik van. Ook omdat ze ons al persoonlijk kennen. Een telefoontje plegen is dan makkelijk. Vaak gaat het om hele simpele vragen: ‘wat voor nachtjapon moet ik aantrekken? Ze bellen ook om te vragen hoe laat ze nu ook alweer opgenomen werden. Of wanneer de fysiotherapeut een ander advies geeft dan wij. Ze bellen dus vooral om gerustgesteld te worden, en daar nemen wij ook de tijd voor.
We krijgen ook veel vragen over pijnklachten. Als we denken dat de pijn nieuw is, kunnen we aan de telefoon een anamnese afnemen. Zo kunnen we direct bepalen wat er moet gebeuren.”

De patiënt heeft altijd met dezelfde nurse practitioner te maken?

"Ja, dat wekt vertrouwen bij de patiënt. De persoon die ze voorbereidt, begeleidt en ziet op het zaalbezoek is steeds dezelfde. Ook wanneer ze naar huis gaan blijven we voor hen het aanspreekpunt.
De orthopeed zien of spreken ze dus eigenlijk nauwelijks meer. Alleen bij de diagnose, de operatie en wanneer zij meelopen bij het zaalbezoek. Maar dat vinden patiënten ook geen probleem. Na de operatie komt de orthopeed natuurlijk nog wel even persoonlijk vertellen hoe het gegaan is.”

Het draait dus eigenlijk allemaal om de patiënt?

“Dat is absoluut onze grootste kracht: onze afstemming van de zorg met al die poppetjes die daarbij horen is goed en wordt steeds beter, terwijl de patiënt daarin het stralende middelpunt is.

We zorgen dat de patiënt altijd goed geïnformeerd is, en dat ze in ons als nurse practitioner een vast aanspreekpunt hebben. En, natuurlijk, gebeurt de plaatsing van een prothese altijd door de orthopeed zelf. Maximale kwaliteit is gegarandeerd. Ondertussen zijn we altijd op zoek naar hoe het nóg beter kan…”

Lees ook:

Paul Schwering is orthopdisch chirurg in CWZ. Hij is specialist in het plaatsen van knieprothesen en heeft er al meer dan 600 uitgevoerd.
Lees het complete interview

Bep Feliks-van Haaren heeft net haar tweede knieoperatie ondergaan in het Nijmeegse Canisius Wilhelmina Ziekenhuis.
Lees het complete interview